Ο φάρος, εξηγημένος
Ο Λες Εκλαιρέρ και τα ναυάγια του Καναλιού Μπιγκλ
Ένας πύργος 11 μέτρων από τούβλο, ένας μύθος για έναν Γάλλο μυθιστοριογράφο, και το ναυάγιο του 1930 ενός υπερωκεάνιου που έριξε 1.500 άτομα σε σωσίβιες λέμβους λίγα μίλια από εκεί όπου πλέει αυτό το σκάφος.
Δείτε τα εισιτήρια για την κρουαζιέρα στο Κανάλι Μπιγκλ στο GetYourGuide ↗Λες Εκλαιρέρ, γρήγορα στοιχεία
| Λεπτομέρεια | |
|---|---|
| Κατασκευή | 1919–1920 |
| Ύψος | 11 μέτρα, τούβλο, κόκκινο-λευκό-κόκκινο |
| Φως | Λευκή αναλαμπή κάθε 10 δευτερόλεπτα, ~7,5 ναυτικά μίλια |
| Ο μύθος | Συχνά αποκαλείται ο φάρος του Ιούλιου Βερν — δεν είναι |
| Ο πραγματικός | Σαν Χουάν ντε Σαλβαμέντο, Ίσλα ντε λος Εστάδος, πιο ανατολικά |
Ένας ενεργός φάρος, όχι μνημείο
Ο Λες Εκλαιρέρ χτίστηκε το 1919 και άναψε το 1920, και είναι ακόμη ενεργό ναυτιλιακό βοήθημα σήμερα: ένας πύργος 11 μέτρων από τούβλο, βαμμένος σε λωρίδες κόκκινο-λευκό-κόκκινο, με τον φανό του να βρίσκεται περίπου 22,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, να αναβοσβήνει λευκό κάθε δέκα δευτερόλεπτα και να είναι ορατός για περίπου 7,5 ναυτικά μίλια. Στέκεται στο δικό του μικρό νησάκι στη μέση του Καναλιού Μπιγκλ — όχι διακοσμητικός, αλλά τοποθετημένος ακριβώς εκεί όπου το κανάλι χρειαζόταν ένα προειδοποιητικό φως.
Η ιστορία του Ιούλιου Βερν, διορθωμένη
Ρωτήστε τους περισσότερους επισκέπτες τι είναι ο Λες Εκλαιρέρ και θα ακούσετε ότι είναι ο φάρος που ενέπνευσε το μυθιστόρημα του Ιούλιου Βερν «Ο Φάρος στην Άκρη του Κόσμου». Είναι μια επίμονη, κατανοητή σύγχυση — αλλά το πραγματικό πρότυπο του Βερν ήταν μια διαφορετική κατασκευή, ο φάρος Σαν Χουάν ντε Σαλβαμέντο στην Ίσλα ντε λος Εστάδος, ένα νησί πιο ανατολικά κατά μήκος της ατλαντικής ακτής της Γης του Πυρός. Ο Λες Εκλαιρέρ απλώς μοιάζει με τον ρόλο όταν τον βλέπετε από ένα περαστικό σκάφος, κάτι που πιθανότατα εξηγεί πώς ξεκίνησε και επέμεινε η σύγχυση.
Γιατί το κανάλι χρειαζόταν φως εξαρχής
Το νησάκι του Λες Εκλαιρέρ βρίσκεται στη μέση ενός καναλιού που χρησιμοποιείται από τη ναυτιλία για πάνω από έναν αιώνα, και οι βυθισμένοι βράχοι γύρω από μικρά νησάκια είναι ακριβώς το είδος κινδύνου για το οποίο υπάρχει ένας φάρος. Το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα του γιατί είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό του 1930, που καλύπτεται στην επόμενη ενότητα — ένα μεγάλο επιβατικό πλοίο που προσέκρουσε σε βράχους πολύ κοντά σε αυτό ακριβώς το σημείο.
Το Monte Cervantes, 1930
Το 1930 το υπερωκεάνιο Monte Cervantes, ναυλωμένο από μια ναυτιλιακή εταιρεία του Αμβούργου και μεταφέροντας περίπου 1.200 επιβάτες και 300 μέλη πληρώματος, προσέκρουσε σε βράχους κοντά στο νησάκι του Λες Εκλαιρέρ, περίπου επτά μίλια από το λιμάνι της Ουσουάια, και άρχισε να μπάζει νερό γρήγορα. Οι σωσίβιες λέμβοι έβγαλαν όλους σε ένα κοντινό ατμόπλοιο, και οι επιζώντες φιλοξενήθηκαν σε στρατώνες και ιδιωτικά σπίτια σε μια πόλη που τότε είχε μόνο περίπου 800 κατοίκους — μια εβδομάδα εφοδιαστικού αγώνα δρόμου που παραμένει ακόμη μέρος της ίδιας της ναυτικής ιστορίας της Ουσουάια, καταγεγραμμένη σήμερα από το Museo Marítimo de Ushuaia. Σχεδόν όλοι επέζησαν· σύμφωνα με το παλιό ναυτικό έθιμο, ο καπετάνιος δεν επέζησε.
Τι βλέπετε πραγματικά από το κατάστρωμα
Σε αυτή την κρουαζιέρα το καταμαράν συνήθως επιβραδύνει καθώς πλησιάζει στον φάρο, δίνοντας μια καθαρή, κοντινή ματιά στον πύργο και στον γυμνό βράχο πάνω στον οποίο στέκεται — μια καλή φωτογραφική στάση, και μια ευκαιρία να δείτε μόνοι σας γιατί ο φανταστικός φάρος ενός Γάλλου μυθιστοριογράφου μπερδεύτηκε με αυτόν εδώ, τον πραγματικό, στους ταξιδιωτικούς οδηγούς.
Το Monte Cervantes, με περισσότερες λεπτομέρειες
Το πλοίο ήταν ναυλωμένο από την Hamburg Company of South America και μετέφερε περίπου 1.200 επιβάτες συν περίπου 300 μέλη πληρώματος όταν προσέκρουσε στους βράχους κοντά στον Λες Εκλαιρέρ. Άρχισε να μπάζει νερό αρκετά γρήγορα ώστε να καθελκυστούν οι σωσίβιες λέμβοι και όλοι να μεταφερθούν σε ένα κοντινό ατμόπλοιο, το Remolino, πριν οδηγηθούν στην Ουσουάια — μια πόλη με μόλις περίπου 800 κατοίκους τότε, οι οποίοι φιλοξένησαν πάνω από χίλιους ναυαγούς αγνώστους σε στρατώνες και ιδιωτικά σπίτια.
Γιατί το μουσείο εξακολουθεί να αφηγείται αυτή την ιστορία
Το ίδιο το Museo Marítimo de Ushuaia διατηρεί το Monte Cervantes ως μία από τις κεντρικές αφηγήσεις ναυαγίων του, και είναι εύκολο να καταλάβετε γιατί: μια σχεδόν ολοκληρωτική επιβίωση απέναντι σε έναν μοναδικό, σχεδόν λαογραφικό θάνατο — ο καπετάνιος που βυθίζεται μαζί με το πλοίο του κατά το παλιό έθιμο — την κάνει το είδος ιστορίας που μια πόλη κρατά. Εξηγεί επίσης, με τον δικό της τρόπο, γιατί ένας φάρος στέκεται ακριβώς σε εκείνον τον βράχο εξαρχής.
Γιατί επιμένει η σύγχυση με τον Ιούλιο Βερν
Ο Λες Εκλαιρέρ απλώς μοιάζει με τον φάρο της ιστορίας — απόμακρος, κόκκινος-λευκός, μόνος του πάνω σε γυμνό βράχο σε αυτό που μοιάζει με την άκρη του χάρτη — κάτι που πιθανότατα εξηγεί γιατί γενιές ταξιδιωτικών οδηγών και ξεναγήσεων απέδωσαν το μυθιστόρημα του Βερν σε αυτόν και όχι στον πραγματικό, πολύ λιγότερο επισκέψιμο, χώρο του Σαν Χουάν ντε Σαλβαμέντο πιο ανατολικά. Το να γνωρίζετε τη διόρθωση δεν κάνει τον πύργο λιγότερο εντυπωσιακό από το κατάστρωμα· απλώς σημαίνει ότι δεν επαναλαμβάνετε έναν μύθο όταν τον φωτογραφίζετε.